سلام...سلام ای خود من که بعد از سالها هنوز نشناختمت!
سلام ای خود من!
راستش را بخواهی چند سالیست نشانی صحیحی ازتو ندارم!نمیدانی چقدر دلم هوایت را کرده!خیلی دلتنگ تو شده ام!!!
ای خویشتن خویش!
گاهی اوقات صدایت را میشنوم اما توان پاسخگویی ندارم..گاهی هم من هر چه صدایت میکنم نمیشنوی یا میشنوی و میخواهی نشنوی!چرا که خوب میدانم به اندازه ی عمرم از من گله مندی!
میدانم!
آری خوب میدانم که تو را پشت پستوهای تودرتو گم کرده ام تا با این شکل و شمایل بگویم که این منم٬اما خوب میدانم که من این نیستم!خودم نیستم!
اوایل فریادوارانه صدایم میزدی واینک...پس از ماهها سکوت طولانی تو٬من در جست و جوی تو برآمده ام!!!
امروز به خودم نگاه کردم.................تو را ندیدم!...................من٬من نبودم!
من٬به نامی از نامهای معمولی٬با شغلی معمولی٬چهره ای معمولی و خلاصه با یک زندگی معمولی به خودم نگریستم!!
-این متن قشنگ رو با اندکی تصرف از یه کهکشان پر ستاره چیدم!
نظرات ()
